اخلاق و عرفان

پرداخت زكات موجب نمو مال است.

پرداختن زكات [و خمس] از آن معانى ظريف و لطيفى است كه فقط اهل اسرار آن را مى‌فهمند.

در روايت آمده است: «پرداخت زكات موجب نمو مال است»[۱] و حال اينكه به ظاهر مال را كمتر مى‌كند، عدد كمتر مى‌شود، مگر مى‌شود ما بگوييم: حساب بلد نيستيم؟ ولى در روايت مى‌گويد: «مال را بيشتر مى‌كند».بايد صبر كرد و ديد كه عاقبت مالى كه حقوق الهى آن را پرداخت كرده‌اند چه مى‌شود و عاقبت آن مال ديگر كه حقوق واجبه آن پرداخت نشده است چه مى‌شود؟

مثلاً مى‌گويند: پرداخت زكات نقص مال است، ولى مال را تهذيب مى‌كند. همان طورى كه با زدن شاخ و برگ اضافى درختان ثمره آنها بهتر و بيشتر مى‌شود، زكات هم همين‌گونه است.

۱. وسائل‌الشیعة، ج6، ص 257؛ در روایات متعددی از حضرات معصومین علیهم‌السلام آثار پرداخت حقوق الهی شمرده شده است از جمله اینکه موجب برکت، نزول رزق، زیادتی مال و . . . است. جهت اطلاع بیشتر به وسائل‌الشیعة، ج6، ابواب صدقه، باب1، ص250 الی 255 رجوع شود.

چه كار كنيم كه دنيا در ما تأثير نداشته باشد؟!

چه كار كنيم كه خودخواهى و از خودگويى در دنيا براى ما بى اثر باشد؟! اين روايت را از بعضى از علما شنيدم ـ شايد هم ديده باشم، درست يادم نيست ـ كه ديدند حضرت رسول ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ محزون است، عرض كردند: چرا محزون هستيد؟ فرمود: با اين كه تمام جنگ هايى كه كردم، به علم و امر خدا بود، با اين حال جبرئيل آمد و گفت: همه ى آن چه بر سر ديگران آوردى، بر سر فرزندان تو خواهد آمد! با اين كه همه ى آن ها به حقّ بود. يعنى هدف مقدّس اين مقدّمات را لازم دارد، نه اين كه ـ نعوذباللّه  ـ حضرت رسول ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ اغرا به جهل شده باشد! آيا از آن چه بر سر اولادش آورده اند، مى توانستند بدتر بكنند؟! «عَجَّتْ نِساءُ بَنى عَلِىٍّ كَما عَجَّتْ نِساءُ بَنى عَدِىٍّ.»

ادامه مطلب...

سكوتِ محض بود

استاد ما( آقاى حاج شيخ محمّد حسين اصفهانى ـ رحمه اللّه ) مى فرمود: مرحوم آقا سيّد حسين بادكوبه اى(استادِ فلسفه ى علاّمه طباطبايى ـ رحمه اللّه ـ در نجف اشرف و حضرت آيت اللّه العظمى بهجت ـ رحمه اللّه ـ) روزى دو درس مى گفت.

 اما در غير ساعاتى كه درس مى گفت، چنان خاموش بود كه گويى زبان ندارد، مگر اين كه ذكرى بگويد؛ وگرنه سكوت محض بود! آقاى علاّمه طباطبايى ـ رحمه اللّه ـ سالى در شب عيد غدير ايشان را با عده اى از علما و فضلا براى صرف شام به منزل خويش دعوت كرده بود. يكى از معاصرين آقاى سيّد حسين بادكوبه اى هم در آن مجلس شركت داشت، او تمام وقت مجلس را با صحبت اداره كرده بود، ولى ايشان يك كلمه هم صحبت نكرده و سخن نگفته بود. عجب از صحبت آن معاصر و سكوت اين آقا!

ادامه مطلب...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS