من مى گويم: اين سمّ مهلك مال من باشد و...!

خوب است در شؤون زندگى دستور خدا را ملاك قرار داده و با هم بسازيم، همان خدايى كه به هر دو طرف رؤوف و مهربان است، نه اين كه يك طرف بگويد، به دستور و ميل من بايد عمل كنيم، و ديگرى نيز بگويد بايد به دستور من.

چرا به فرمان خدا گوش نمى كنيم؟!

طيّبات، غذاهاى خوب و ديگر لذّت  هاى دنيا، روزهاى بد و عاقبتِ ناگوارى را در پى دارد كه ثمره و نتيجه و مولود افراط و زياده  روى و غور در همان طيّبات و لذّات است.

تازه اين خوبى  هاى دنياست، بدى  هاى آن چگونه است؟

براى دنيايى كه خوبى  هايش اين چنين است، با هم مقاتله و نزاع مى  كنيم! بر سر اين امر كشنده و زهر فريبنده و مُهْلك نزاع داريم، من مى  گويم اين سمّ مهلك مال من باشد، او هم مى  گويد مال من! همان دنيايى كه كودك را جوان، و جوان را پير، و پير را نابود مى  كند!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS