تقيّه در عمل آرى، ولى اضطراب باطنى هرگز!

در روايت آمده است:
« ألتَّقِيَّةُ دينى وَ دينُ آبائى.» تقيّه آيين من و پدران من است.(1) ؛
لذا ما در همه جا تقيّه را لازم و واجب مى دانيم و در قرآن هم آمده است،(2 ) يعنى در ظاهر، قولاً و عملاً اظهار دوستى يا دشمنى نمايد، ولى قلبا بايد مخالف باشد. اضطراب باطنى پيدا كردن و دست از ايمان برداشتن موجب هلاكت ابدى است.هر چه بلا بر ميثم تمّار شديدتر مى شد، ايمان او به ولايت قوى تر مى شد!(3) آيا اگر ايمان را از ما بگيرند، اسلام را نمى گيرند؟! آيا اگر روح اسلام را از ما بگيرند، صورت اسلام را نمى گيرند؟!

 

 

1.وسائل الشيعة، ج 16، ص 210؛ بحار الانوار، ج 2، ص 73؛ ج 63، ص 495؛ ج 72، ص 411 و 421؛ ج 77، ص 300

2.ر.ك: سوره ى آل عمران، آيه ى 28.

3.ر.ك: بحار الانوار، ج 42، ص 131؛ رجال كشّى، ص 85؛ روضة الواعظين، ج 2، ص 288.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS