چه بهشتى مى شد دنيا اگر...

چه كنيم تا در برابر نعمت هاى خدا سپاسگزار باشيم؟ چگونه انسان اين همه نعمت الهى را بر خود نقمت و عذاب مى كند؟

 خداوند سبحان مى فرمايد: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْرًا وَ أَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ»(1) آيا نديدى كسانى را كه نعمت خدا را به كفران و ناسپاسى مبدّل نمودند، و قوم خويش را در سراى نيستى و نابودى جاى دادند.

 چه بهشتى مى شد دنيا براى ما انسان ها اگر حرف شنو بوديم و به نداى قوه ى عاقله گوش مى كرديم، نيرويى كه هر عاقل آن را دارد.
اگر همه ى مردم دنيا اتّفاق مى كردند كه عقل (نه غرايز و اميال و شهوات) حاكم باشد ولو به اين منتهى شود كه عاقل را حاكم كنند، دنيا براى آن ها بهشت مى شد و همگى در آسايش و امنيّت و راحتى به سر مى بردند.

امتياز انسان از ساير حيوانات به عقل است.

 آيا رواست كه عقل را مُهْمَل كنيم و از كار بيندازيم و كنار بگذاريم و زندگى را براى خود و ديگران تلخ و ناگوار كنيم؟!

 

 

1. سوره ى ابراهيم، آيه ى 28.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS