اخبار و اعتقادات و افعال اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ نظير صفحات قرآن است!

از آن جا كه قرآن و عترت عديلند، انسان بايد بفهمد كه هر چه تقرّب به قرآن و تفهّمش از قرآن بيشتر باشد، تقربش به عترت و معرفت آن ها بيشتر و بالاتر خواهد بود؛ زيرا هر دو كانّه شيئى واحد هستند.

عقيده ى مغاير با اين مطلب بر خلاف عقيده ى اماميّه است.

 مگر قرآن اشاره به ارجاع مردم و مسلمان ها به اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ ندارد؟!

اتّحاد قرآن و اهل بيت بدين معنا است كه اخبار و اعتقادات و افعال اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ هم نظير صفحات قرآن است كه در هر مراجعه به آن، معناى جديدى ممكن است به دست آيد.

ولى اكثريت مسلمان ها (اهل تسنّن) مى گويند قرآن را داريم و كارى به اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ نداريم! و اقليّت (شيعه) مى گويند اهل بيت را داريم و كارى به قرآن نداريم!

 با اين كه تضييع و نابودى هر كدام، تضييع ديگرى هم هست.

 در روايت است كه از ميان مُنْتَحِلين به ما سيزده فرقه اهل نارند، و يك فرقه اهل جنّت است.(1) آيا اين درست است كه انسان زحمت بكشد و رنج و تَعَب جسمانى داشته باشد و بگويد:

 دو چيز گرانبها (قرآن و عترت) را مى دهيم و يكى را مى گيريم و قبول مى كنيم؟! اگر واقعا متعبّدى، هر دو را بگير؛ و اگر نيستى به هيچ كدام متعبّد مشو.

 

 

ر.ك: بحارالانوار، ج 28، ص 4؛ احتجاج، ج 1، ص 263؛ امالى طوسى، ص 523؛ كتاب سليم بن قيس، ص 803 و 913.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS