افضليت عبادت در زمان غيبت از زمان حضور

واى بر ما از آن روزى كه قرآن يا عترت را از ما بگيرند. گرفتن هر كدام گرفتن ديگرى هم هست، زيرا اين دو از هم جدا نمى شوند: « لَنْ يَفْتَرِقا » نه در خارج و نه در اعتقاد « حَتّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ » (1)؛ (تا اين كه در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.) تنها كسانى از حوض خواهند نوشيد كه با قرآن و عترت با هم باشند، عدّه اى هستند كه هميشه مؤفّقند، ولى بعضى مانند كودك يتيم بدون سرپرست هستند و به عمد و يا بدون عمد به هر جهت روى مى آورند، البته فى الجمله معذور هستند.

 به دليل عدم حضور امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف، بنابراين، ممكن است به چنين شخصى گفته شود: راست مى گويى، معذورى، خيلى چيزها را نديدى و نمى دانى، حقّ دارى، چون در زمان غيبت به سر مى برى، و از پدر روحانى و معنوى دستت كوتاه است كه نتوانستى سلمان بشوى، سلمانى كه « عَلِمَ عِلْمَ الأَْوَّلِ وَالآْخِرِ. » (2)؛ (به علم اوّل و آخر آگاه بود.) و فرمود كه:

« إذا أَدْرَكْتُمْ سَيِّدَ شَبابِ آلِ محمّد، فَكُونُوا أَشَدَّ فَرَحا بِقِتالِكُمْ مَعَهُ. » (3)وقتى زمان سرور جوانان آل محمّد [امام حسين ـ عليه السّلام ـ] را دريافت كرديد، بيشتر به جنگ كردن در ركاب او، شادمان شويد. امّا اين را چه مى كنى كه فرمودند: « أَلْعِبادَةُ فِى الْغيبَةِ أَفْضَلُ مِنَ الْحُضُورِ. » عبادت در زمان غيبت، از زمان حضور افضل است.
و نيز به اصحاب خود مى فرمود: « أَنْتُمْ أَصْحابى وَ أُولئِكَ إِخْوانى، فَواشَوْقا إِلى إِخْوانى، آمنُوا بِسَوادٍ عَلى بَياضٍ. » (4)
شما اصحاب من هستيد و آنان برادران من هستند. چه قدر به ديدار برادرانم مشتاقم، آنان كه به سياهى بر سفيدى ايمان آوردند.كنايه از اين كه: در زمانى كه مرا نديده اند به من ايمان آورده اند.

 

 

1.اصل حديث به اين صورت از رسول اكرم ـ صلّى اللّه وعليه وآله وسلّم ـ نقل شده است: «إِنّى تارِكٌ فيكُمُ الثِّقْلَين، أَحَدُهُما أَكْبَرُ مِنَ الآخَرِ: كِتابَ اللّه حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ إِلَى الاْءَرْضِ؛ وَ عِتْرَتى أَهْلُ بَيْتى. وَ إِنَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ.»؛ (من دو چيز سنگين و گرانبها در ميان شما [به يادگار مى گذارم [كه يكى از ديگر بزرگتر است: يكى: كتاب خدا، كه ريسمانى است كه از آسمان به سوى زمين كشيده شده است؛ و ديگرى: بستگان و خاندانم. اين دو هرگز از هم جدا نخواهند شد، تا اين كه در [كنار] حوض [كوثر] بر من وارد شوند.) مسند احمد، ج 3، ص 14. نيز ر.ك: مسند احمد، ج 3 ،27 و 59؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج 9، ص 163؛ مسند ابن جعد، ص 397، منتخب مسند عبد بن حميد، ص 108؛ خصايص نسايى، ص 93؛ مسند ابى يعلى، ج 2، ص 297 و 376؛ معجم صغير طبرانى، ج 1، ص 131 و...

2.بحار الانوار، ج 10، ص 121؛ ج 22، ص 339

3.بحار الانوار، ج 44، ص 372

4.نقل به معنا از: من لايحضره الفقيه، ج 4، ص 365؛ وسائل الشيعة، ج 27، ص 92؛ مستدرك الوسائل، ج 17، ص 300، بحار الانوار، ج 52، ص 125؛ ج 74، ص 55، جامع الاخبار، ص 180؛ كمال الدين، ج 1، ص 288؛ مكارم الاخلاق، ص440.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS