بلاها در اثر اعمال خود ماست!

وقتى بلايى ـ مانند وبا ـ در نجف پيدا مى‏شد، حتّى در بازارها هم گاهى مجالس روضه ‏خوانى و توسل برقرار مى شد، ولى ما مثل آدم‏هاى مأيوس و نااميد، گويا نمى‏ خواهيم از اين درِ رحمت داخل شويم و براى رفع بلا و گرفتارى‏ها به حضرات معصومين ـ عليهم‏ السّلام ـ متوسّل شويم!
 آيا امروز براى رفع بلاها غير از تضرّعات و دعاى صادق همراه با توبه و توسل، راه ديگرى داريم؟! مسلمان‏ها و برادران و خواهران ما در زير آتش دشمن در چه حالى هستند، و ما در چه حال؟! آيا روا است كه چنين بى‏ تفاوت و غير مضطرب باشيم؟! عربى از اهل آبادان وقتى بلايا و تعديات ناموسى و بمباران و... را نقل مى‏ كرد بى ‏اختيار به گريه در آمد!

 

 

آيا فرد مسلمان مى‏ تواند ابتلائات ناموسى را متحمّل شود؟! قتل و كشته شدن از اين گونه بلايا اَهْوَن(1) است، لذا بعضى وقتى خواهر يا دختر يا زن‏شان در معرض هتك حرمت قرار مى‏گيرد، حالشان چنان دگرگون مى‏شود تا جايى كه آن خواهر يا دختر يا زن خود را همراه با جانى مى ‏كشند و به قتل مى‏ رسانند! مادرى مى ‏گفت: شوهرم و برادرم را گرفتند و بردند، صبر كردم؛ ولى وقتى دخترم را بردند، صبر و قرار ندارم. خدا مى‏داند وقتى دختر انسان را مثل اسير و كنيز ببرند، حال او چگونه مى‏ شود!
اين بلاها در اثر اعمال خود ما است. مگر مثل اين جريانات در مجلس يزيد اتّفاق نيفتاد كه گفت: «هَبْ لِى هذِهِ الْجارِيَة!»  اين كنيز را به من ببخش!
و حضرت زينب ـ عليهاالسّلام ـ فرمود:
«ما جَعَلَ اللّه‏ُ لَكَ ذلِكَ، إِلاّ أَنْ تَخْرُجَ مِنْ مِلَّتِنا وَ تَدِينَ بِغَيْرِها.»
خداوند اين را بر تو حلال نكرده است، مگر اين كه از دين ما خارج شوى و دين ديگرى را انتخاب كنى.
و يزيد پاسخ داد:
«إِنَّما خَرَجَ مِنَ الدِّينِ أَبُوكِ وَ أَخُوكِ.»(2)
اين پدر و برادر تو است كه از دين خارج شدند.
يعنى هر كس با ما مخالفت كند، از دين خارج است.
با اين حال، متنبه نمى‏ شويم كه ما در اثر اعمال خود به اين بلاها و گرفتارى‏ها مبتلا شده ‏ايم و كار هميشگى ما همين است، تا توانستيم هر چه خواستيم انجام داديم، و اگر نكرديم، نتوانستيم. اميرالمؤمنينِ حقيقى و الهى را كنار گذاشتيم و نااهلان را بر خود امير قرار داديم. در روايتى خيلى عجيب كه راوى آن هم ابوبكر است آمده است كه رسول اكرم ـ صلّى‏ اللّه ‏عليه‏ وآله‏ وسلّم ـ درباره‏ ى على ـ عليه ‏السّلام ـ فرمود: «مَنْزَلَةِ عَلِىٍّ مِنِّى مَنْزِلَتِى مِنْ رَبِّى.»(1)  مقام و منزلت على ـ عليه‏السّلام ـ نسبت به من، مانند مقام و منزلت من نسبت به پروردگار است.

 

1. آسان‏تر.
2. بحارالانوار، ج 45، ص 136 و 156؛ احتجاج، ج 2، ص 310؛ الارشاد، ج 2، ص 120 و...
1. ر.ك: المسترشد، ص 293؛ مناقب آل ابى طالب، ج 2، ص 60؛ بحارالانوار، ج 38، ص 298؛ ميزان الاعتدال ذهبى، ج 3، ص 540؛ الكشف الحثيث، ص 229؛ لسان الميزان ابن حجر، ج 5، ص 161.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS