وضع شهريه نان و وجه در حوزه علميه نجف اشرف

خدا مى داند كه علماى بزرگ ما در تصرّف بيت المال چه امتحان هايى داده اند! رويّه و طريقه ى آقا سيّد محمّد كاظم يزدى در تقسيم بيت المال معلوم بود، با دقّت و ميزان مى داد، و به هر كس نمى داد، شايد جايز نمى دانست به طلاب مشروطه خواه سهم امام ـ عليه السّلام ـ بدهد!
نقل مى كنند: آقا سيّدى به دليل امتناع سيّد ـ رحمه اللّه  ـ از دادن وجه، به قصد قربت(!) سجّاده را از زير پاى سيّد كشيده و سلاح كمرى هفت تير متوجه ايشان كرده بود كه با اين تو را مى كشم! و سيّد او را نفرين كرده بود، و آن شخص اختلال عقل پيدا كرده بود و با پيراهن تنها بيرون مى آمد. در هر حال، در آن زمان شهريه نبود، نان هم ماهيانه نبود. تا اين كه بعد از مرحوم آخوند خراسانى از مرحوم سيّد تقاضا كردند كه نانى براى اهل علم مقرّر فرمايد. در جواب فرمود:

عيب اهل علم اين است كه همه در فكر سياستند، در فكر درس نيستند. منظور ايشان طلاب مشروطه خواه بود. مَعَ ذلِكْ، نان ماهيانه عمومى براى طلاب مقرّر فرمود. و بعد هجده ماه مرحوم آقا ميرزا مهدى، و شايد مدتى آقاى شريعت ـ رحمه اللّه  ـ اقدام به پرداختن نان نمودند، ولى مدت كوتاهى ادامه داشت و نتوانستند به صورت عمومى ادامه دهند، تا اين كه مرحوم آقا سيّد ابوالحسن اصفهانى ـ رحمه اللّه  ـ شروع كرد و تا آخر ادامه داد و در اواخر ماهيانه را مختصرى هم به آن ضميمه كرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS