تنافى روايت انتظار الفرج با تعدّى اولوالأمر به رؤساى كشورهاى اسلامى

با اين كه روايت « أَفْضَلُ الْأَعْمالِ، إِنْتِظارُ الْفَرَجِ. »(1)؛ (بهترين اعمال، انتظار فرج است.) به نقل عامّه هم ثابت است، چگونه ممكن است حكومت و سيادت رؤساى كشورهاى اسلامى، اُولُوا الاْمْر(2) باشند؟!   اگر چنين است، فَرَج، موجود و حاصل است، ديگر انتظار فرج براى چه، آيا با وجود اين همه فرج باز هم فرج مى خواهيم؟!پس « اِنْتِظارِ الْفَرَجْ » يعنى چه؟!

 

 

1. بحار الانوار، ج 75، ص 208؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 207.

2.. اشاره به آيه ى 59 سوره ى نساء كه مى فرمايد: «يَـآأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوآاْ أَطِيعُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِى الاْءَمْرِ مِنكُمْ»؛ (اى كسانى كه ايمان آورده ايد، از خدا و رسول و اولوالامرتان اطاعت كنيد.)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS