قصد اقامت ده روز

قصد اقامت ده روز

 

محلّ كار در جايى غير از محلى كه قصد اقامت نموده است

1588. شخصى قصد ماندن ده روز در محلّى نموده، ولى محلّ كار او در فاصله كمتر از حدّ ترخّص شرعى است كه بايد هر روز به محل كار برود و هر چند روز يک بار شيفت كار او در شب است، آيا ماندن شب در محل كار مضرّ به قصد اقامه مى‌باشد؟

جواب. مُضرّ نيست.

 

مسافرت به كمتر از مسافت بعد از قصد ده روز

1589. مسافرى قصد اقامت ده روزه در مكانى كرده است، ولى مى‌داند در بين ده روز، زمانى را شبانه به مقدار كمتر از مسافت مى‌رود. آيا اقامت وى محقّق است؟

جواب. اگر بيشتر شب را در محلّ اقامت باشد، اشكال ندارد.

 

خواندن چهار ركعتى بعد از قصد و بطلان نماز

1590. كسى قصد اقامت در سفر كرده و پس از خواندن نماز ظهر از قصدش منصرف مى‌شود و طبق وظيفه، نماز عصر را تمام مى‌خواند و پس از آن علم اجمالى به بطلان يكى از دو نمازش پيدا مى‌كند، چه وظيفه‌اى دارد؟

جواب. اين علم اجمالى تبديل به علم تفصيلى به باطل شدن نماز عصر و شكّ ابتدايى به بطلان نماز ظهر مى‌شود. زيرا يا اينكه سبب بطلان در عصر بوده يا در ظهر، كه با بطلان ظهر مى‌بايست نماز عصر را شكسته مى‌خوانده كه تمام خوانده است؛ پس نماز عصر به هر حال باطل بوده، ولى در بطلان ظهر فقط شک دارد و يقين به بطلان ندارد. و چون شک پس از فارغ شدن از نماز است، محكوم به صحّت مى‌باشد. پس بايد نماز عصر را تماماً اعاده كند و نمازهاى بعدى در اين محل را هم تا نرفته تمام بخواند.

 

قصد ده روز در قم و رفتن به مسجد جمكران

1591. طلبه‌اى كه در شهر مقدّس قم قصد ده روز نموده و در طول اين ده روز از اوّل نيّت رفتن به مسجد مقدّس جمكران را داشته است، آيا قصد ده روز تحقّق پيدا مى كند يا نه؟

جواب. چنانچه قسمت عمده روز را در محلّ اقامت باشد و شب را در محل اقامت به سر برد، قصد عشره محقّق مى‌شود، هر چند هر روز برود.

 

سفر به بيشتر از حدّ مسافت شرعى

1592. شخصى كه قم وطن اوست و به چهار فرسخى قم رفته و در آنجا قصد ده روز مى‌نمايد، پس از چند روز جهت سركشى به خانواده خود به قم آمده و برمى‌گردد، آيا اين رفت‌وآمد مُضرّ به قصد اقامت است و يا اينكه حكم مسافر را ندارد؟

جواب. حكم سفر مجدّد را دارد و مضرّ به قصد اقامت است.

 

مسافرت كمتر از مسافت

1593. اگر مسافر، اوّل ماه رمضان وارد مشهد مقدّس شد و بعد از پنج روز از قصد ده روز اقامت، به روستايى در سه فرسخى رفت و دو روز در آنجا ماند و بعد به مشهد مقدّس برگشت و سه روز ديگر ماند، وظيفه او در آن روستا و بعد از برگشت در مشهد مقدّس تمام بوده يا شكسته؟

جواب. تمام است.

 

مسافرت به كمتر از مسافت

1594. بعد از اينكه قصد ده روز كرديم و ده روز گذشت، آيا مى‌شود به مقدار كمتر از مسافت شرعى به اطراف محلّ اقامت مسافرت كرد؟

جواب. اگر اعراض از محلّ اقامت نكرده، نمازش تمام است و اگر اعراض كرده و برگشتن به محلّ اقامت فقط براى عبور از آنجا است، نمازش شكسته است.

 

قصد اقامت روحانى در چند روستا

1595. در مناطق محروم روستايى كشور به علت فقر شديد مالى دعوت از يک روحانى به‌صورت مستقلّ در يک ماه رمضان و ايّام تبليغى نوعاً ميسور نيست و معمولاً دو يا سه روستا در جوار هم با تفاهم همديگر ـ چون فاصله متوسّط آنها كمتر از مسافت شرعى است ـ يک روحانى دعوت مى‌كنند. آيا راهى براى قصد اقامت در دو يا چند محل وجود دارد؟

جواب. اگر در مجموع دو مكان نزديک به هم قصد ماندن ده روز كرد به‌گونه‌اى كه به‌راحتى به هر دو مكان رفت‌وآمد مى‌تواند بكند، اين قصد اقامه صحيح است؛ چون وحدت و يكى بودن اسمىِ محلّ، لازم نيست و ماندن در يک محل (اقامه واحد) معتبر است.

 

انصراف بعد از خواندن چهار ركعتى

1596. در رساله آمده كه اگر بعد از خواندن يک نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود يا مردّد شود، تا وقتى در آنجا هست، بايد نماز را تمام بخواند؟ آيا خواندن نماز جمعه كفايت از آن مى‌كند؟

جواب. كفايت نمى‌كند.

 

بيهوش و قصد ده روز

1597. شخصى را كه به‌صورت بيهوشى كامل به بيمارستانى در فاصله‌اى بيشتر از مسافت شرعى برده‌اند و درمان او ده روز به طول مى‌انجامد پس از دو روز به هوش آمدن، وظيفه او در هشت روز باقى مانده چيست؟

جواب. چون قصد سفر نداشته است، نماز وى تمام است.

 

قصد ده روز كسى كه نمازهاى روزهاى اوّل را نخوانده است

1598. شخصى كه از اوّل قصد ماندن ده روز داشته ولى چند روز اوّل را نماز نخوانده است، اكنون كه قصد خواندن نماز را دارد وظيفه‌اش قصر است يا تمام؟

جواب. اگر از قصد خود برنگشته، وظيفه او تمام است.

 

قصد ده روز در ايّام عادت

1599. زن مسافر در مقصد، با اينكه ايام عادت اوست، آيا مى‌تواند قصد ده روز كند و يا بايد صبر كند تا پاک شود؟

جواب. اگر قصد دارد ده روز بماند، قصد اقامت محقّق است و پس از پاكى، نماز را تمام مى‌خواند.

 

نحوه تحقّق قصد اقامت

1600. شخص مسافرى كه مى‌خواهد ده روز قصد كند؛

١) آيا بايد قصد داشته باشد كه ده روز تمام از طلوع فجر بماند يا از طلوع آفتاب هم كفايت مى‌كند؟

٢) و آيا قصد ده روز تلفيقى كفايت مى‌كند؟ مثلاً اگر ظهر رسيده و قصد كند تا ظهر روز يازدهم بماند، نمازش را تمام بخواند؟

جواب. به مسئله ١٠٨۶ رساله رجوع كنيد.

 

اعلام ماندن ده روز به دروغ

1601. مدير كاروان ـ با توجّه به اينكه مى‌داند توقّف زائرين در مدينه يا مكّه كمتر از ده روز است ـ به آنها اعلام مى‌كند كه ده روز مى‌مانیم و آنان به اعتماد گفته او نمازشان را تمام مى‌خوانند و روزه مى‌گيرند، ولى قبل از ده روز از آنجا حركت مى‌كنند، حكم شرعى نسبت به مدير كه اين مطلب را اعلام مى‌كند و نماز و روزه زائران چيست؟

جواب. نماز و روزه زائران صحيح است.

 

قصد اقامت به تبع دوستان

1602. شخصى به اعتقاد اينكه رفقاى او قصد ده روز كرده‌اند، قصد اقامت كرده و چند نماز تمام خوانده است؛ بعد معلوم شده كه دوستان وى قصد نكرده‌اند، آيا نمازهايى كه تمام خوانده صحيح است يا بايد قضا كند؟ وظيفه او در مدت باقيمانده چيست؟

جواب. نمازهاى او صحيح بوده و تا زمانى كه در آنجاست، بايد نماز را تمام بخواند.

 

قصد اقامت

1603. شخصى در مشهد مقدس قصد كرده تا روز جمعه هفته ديگر بماند و گمان كرده كه تا آن روز ده روز است و نمازها را تمام خوانده و روزه‌ها را گرفته است، پس از آن متوجّه شده كه تا روز جمعه ٩ روز است. حكم نماز و روزه‌هاى او چيست؟

جواب. بنابر احوط آنها را قضا كند.

 

مهاجرت از وطن به شهر ديگر و وطن قرار دادن آن

1604. اينجانب از اهالى هويزه بودم و بر اثر جنگ، به شهر بهبهان مهاجرت كردم و با خانواده‌ام تصميم گرفتم كه براى هميشه در آنجا ساكن شوم و خانه هم ساختم، ولى اينک بعد از ده سال كه شرايط ديگرى به وجود آمده است به هويزه بازگشته‌ام، آيا بهبهان وطن دوم ما محسوب مى‌شود يا خير؟ تكليف ما نسبت به نماز و روزه در آنجا چگونه است؟

جواب. تا از بهبهان اعراض نكرده‌ايد، آنجا وطن دوم شما محسوب مى‌شود.

 

احتمال عدم ماندن در محل اقامت

1605. اگر شخصى احتمال بدهد كه به دليل پيش آمدن كارى نتواند ده روز بماند، تكليف او چيست، آيا مى‌تواند قصد كند و اگر آن كار پيش آمد از قصد خود اعراض كند؟

جواب. اگر در حال ترديد است، نمى‌تواند قصد كند به خلاف احتمالات غير قابل اعتنا، كه با وجود آن مى‌توان قصد كرد.

 

قصد اقامت و خروج از حدّ ترخص

1606. آيا خارج شدن از حدّ ترخّص، مضرّ به قصد اقامت است يا خير؟ مثلاً كسى مى‌خواهد در قم، ده روز بماند و مى‌داند كه روزها براى چندين مرتبه به جمكران مى‌رود (امّا خوابگاه و محل اقامتش قم است)، آيا قصد اقامتش صحيح است يا خير؟

جواب. مى‌تواند در مجموع دو محل قصد اقامت كند.

 

قصد اقامت بدون توجه

1607. شخصى قصد اقامت پنج روز در محلى داشته ولى هنگام ورود به آن محل به‌كلّى فراموش كرده و جداً قصد ده روز نموده است، آيا قصد اقامتش محقق مى‌شود؟

جواب. اگر به‌نحو غفلت از امر واضح نزد او بوده كه مى‌تواند با اندک التفات و توجه زايل شود، قصد اقامت وى محقق نمى‌گردد، اما اگر به نحو نسيانى و فراموشى بوده كه احتمال دارد تا پايان ده روز يادآور و متذكّر نشود، قصد اقامتش محقّق شده است.

 

بلوغ در حين ده روز

1608. اگر كودكى قبل از بلوغ وارد مشهد شود و بنا دارد جمعاً ده روز بماند و روز پنجم اقامت، بالغ شود، آيا بايد در پنج روز باقى مانده نمازش را تمام بخواند يا شكسته؟

جواب. تمام مى‌خواند؛ همان‌طورى كه پنج روز قبل هم تمام بود؛ هر چند بر او واجب نبود.

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS