دروغ بستن به خدا و پيغمبر ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ

دروغ بستن به خدا و پيغمبر ـ صلّى  اللّه  عليه  وآله  وسلّم ـ

 

 

نسبت دروغ عمدى و كشف صدق آن

1390. اگر كسى سخن دروغى را عمدا از معصوم ـ عليه السّلام ـ نقل كرد؛ ولى بعدا معلوم شد كه سخنش راست بوده، آيا روزه اش باطل است.

ج. روزه اش باطل است؛ ولى كفاره ندارد.

 

دروغ گفتن در مورد بزرگان

1391. آيا دروغ گفتن عمدى در مورد اولياءاللّه  و علما روزه راباطل مى كند؟

ج. خير.

 

نقل از كتب غير معتبر

1392. شخصى سخنانى را در مورد معصومين ـ عليهم السّلام ـ از كتابى كه مى داند بعضى از مطالب آن غلط و دروغ است نقل مى كند؛ ولى نمى داند كدام يك از مطالب اين كتاب دروغ است، آيا روزه اش باطل است؟

ج. خير.

1393. اگر شخصى مطلبى را به نقل از كتاب يا شخصى در حال روزه بيان كند و بعدا معلوم شود كه اين مطلب دروغ بوده، روزه اش باطل است؟

ج. خير.

نسبت احاديث ائمه به يكديگر و به پيامبر ـ صلّى  اللّه  عليه  وآله  وسلّم ـ

1394. آيا روزه دار مى تواند عمدا يا سهوا روايتى را كه منسوب به يكى از اهل بيت است از قول امام ديگر يا از قول پيامبر گرامى اسلام ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ نقل كند؟

ج. مانعى ندارد.

 

خواندن روضه از منابع غير معتبر

1395. خواندن روضه از منابع غير معتبر و يا بر اساس آن چه نزد عموم مشهور است، موجب بطلان روزه مى شود؟ در صورت كشف خلاف چه طور؟

ج. اگر به حسب نقل بخواند يا معلوم باشد كه به نقل خوانده، روزه باطل نمى شود.

 

گفتن سخن دروغ با اعتقاد به صدق آن سخن

1396. اگر روزه دار سخنى را كه عقيده به صحّت آن دارد، بيان كند و بعد بفهمد كه كذب بوده، حكم آن چيست؟

ج. روزه او صحيح است.

 

بيان سخن مشكوك در روزه

1397. اگر روزه دار سخنى را كه اطمينان قاطع به صحّت آن ندارد و به هر حال احتمال دارد كذب باشد بيان كند، حكم آن چيست؟

ج. روزه او صحيح است.

 

غلط خواندن قرآن در حال روزه

1398. شخصى كه مى  داند قرآن را غلط مى  خواند، آيا جايز است در حال روزه قرآن بخواند؟ اگر بخواند موجب بطلان روزه مى  شود؟

ج. اشكال ندارد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS