پاك بودن لباس و بدن نمازگزار

پاك بودن لباس و بدن نمازگزار

 

نماز با دندان مصنوعى نجس

86. اگر دندان‏هاى مصنوعى به واسطه‏ ى خون دهان يا به سبب ديگر نجس شده باشد، آيا شستن آن براى نماز لازم است؟

ج. لازم نيست.

 

آمدن خون از دندان در حال نماز

87. اگر در حال نماز، از دندان نمازگزار خون بيايد، نمازش چه حكمى دارد؟

ج. اگر ظاهر دهان پاك باشد، نمازش صحيح است.

 

خون‏دماغ شدن بين نماز

88. اگر كسى بين نماز خون‏دماغ شد، حكم نمازش چيست؟

ج. اگر كمتر از درهم است مستثنى است و نماز او اشكال ندارد و اگر بيش از آن است و بدون به هم خوردن نماز مى ‏تواند بين نماز محل نجاست را آب بكشد و تطهير كند و يا اگر لباسش نجس شده، مى ‏تواند آن را درآورد، همين كار را انجام دهد و نماز را تمام كند و در غير اين صورت بايد نماز را بشكند و با بدن و لباس پاك نماز بخواند.

خشك كردن خون آمپول با پنبه

89. بعد از آمپول زدن كمى خون مى‏آيد. شخصى آن خون را با پنبه خشك كرده ولى فراموش كرده آن‏جا را تطهير كند، آيا نمازش صحيح است؟

ج. اگر كمتر از درهم بوده و آغشته به اَلكل هم نبوده است، نمازش صحيح است.

 

شكاك بودن نسبت به غذاى نجس

90. اگر كسى غذاى نجس خورده و بعدا بدون نيّت طهارت، در حمام، آب روى لب‏هاى او جارى شده باشد، آيا غسل و وضوى او صحيح است؟

ج. بله، صحيح است.

 

نجس شدن دهان پس از پر كردن دندان

91. بعد از پر كردن دندان، دهانم نجس شده است، آيا براى نماز بايد دهانم را آب بكشم؟ يا با همان وضع مى ‏توان نماز خواند؟

ج. خير لازم نيست.

 

مشكوك النجاسة

92. اگر شك كنيم پا نجس شده و فراموش كنيم، نمازهايى كه خوانده‏ايم چه حكمى دارد؟

ج. صحيح است.

 

بيمار مبتلا به خون‏ريزى زير پوستى

 

93. بيمارى، مبتلا به خونريزى زير پوستى مى ‏باشد. گاهى به علل گوناگون خون از روى پوست جريان پيدا مى ‏كند؛ تكليف نماز او در حال خونريزى چيست؟

ج. اگر ممكن است خود را تطهير مى‏كند و نماز مى‏خواند وگرنه خون و نجاست بدن و لباس را كم مى ‏كند و همان‏طور نماز مى ‏خواند.

تكليف مجروحينى كه همواره از زخمشان خون مى ‏آيد

94. زخم‏هاى بدن مجروحين به گونه ‏اى است كه شبانه ‏روز خون مى ‏آيد، اين افراد براى نماز چه بايد بكنند؟

ج. تا ممكن است بايد آن خون و محل آلوده شدن به آن را كم كنند و همان‏طور نماز بخوانند.

 

نماز خواندن با خون هموروييد (بواسير) داخلى يا خارجى

95. آيا با خون هموروييد (بواسير) داخلى يا خارجى مى ‏توان نماز خواند؟

ج. اگر از بواسيرى كه دانه‏ هاى آن بيرون نباشد، خونى به لباس يا بدن برسد، بنابر اظهر نمى ‏تواند با آن نماز بخواند؛ مگر اين‏كه مضطر و مجبور باشد با همين لباس يا بدن نماز بخواند يا براى شخص او آب كشيدن يا تعويض آن‏ها مشكل و سخت باشد. اما خون بواسيرى كه دانه ‏هاى آن بيرون است و يا اين‏كه دانه‏ هاى آن در داخل است، ولى مثل بواسيرى كه در بيرون است، بدن يا لباسش را نجس مى‏ كند، بدون اشكال نماز خواندن با آن جايز است.

 

جوش‏ها و تاول ‏هايى كه باعث ايجاد لكه خون در لباس مى ‏شوند

96. برخى تاول‏ها و جوش‏هاى بدن، باعث ايجاد لكه‏ هاى خون در لباس مى ‏شوند. نماز خواندن با اين قبيل لباس‏ها چه حكمى دارد؟

ج. اگر به گونه‏اى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن آن براى بيشتر مردم سخت است، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است، مى‏ تواند با آن خون نماز بخواند، و اگر طورى است كه براى مردم آب كشيدن آن سخت نيست، ولى براى شخص او سخت و مشكل است، صحت نماز با اين لباس يا بدن نيز خالى از وجه نيست؛ و هم چنين است آبى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشته‏ اند نجس شده و در بدن يا لباس او باشد.

چند لكه خون كه مجموعا از درهم بيشتر است

97. اگر در روى بدن يا لباس چندين لكّه‏ ى خون باشد كه هر كدام از مقدار يك درهم كمتر، ولى مجموعا از مقدار درهم بيشتر است، آيا نماز خواندن با آن‏ها اشكال دارد؟

ج. بله، اشكال دارد و بايد آن‏ها را تطهير كرد.(مسأله 720 رساله)

 

نماز خواندن با لباس آغشته به خون شهيد

98. آيا با لباسى كه به خون شهيد آغشته شده است، نماز خواندن جايز است؟

ج. خير، مگر كمتر از درهم باشد.

 

خون داخل بينى كه بيرون نمى‏آيد

99. خون داخل بينى كه بيرون نمى ‏آيد، ولى با آيينه ديده مى‏ شود، آيا براى نماز اشكال دارد؟

ج. خير.

 

خونى بودن داخل دهان

100. آيا اگر داخل دهان خونى باشد، مى ‏توان با آن نماز خواند؟

ج. بله، مى‏ توان.

 

كسى كه محل غائط، خود را با پارچه تميز مى ‏كند

101. اگر كسى به علّتى بعد از بول خود را بشويد و با پارچه‏اى محل غايط خود را تميز كند، آيا مى ‏تواند نماز بخواند؟

ج. بله، مى ‏تواند.

 

شخصى كه هر شب محتلم مى ‏شود

102. شخصى به علت بيمارى، هر شب محتلم مى ‏گردد و قادر نيست هر روز غسل كند و لباس خود را تطهير نمايد، آيا مى ‏تواند با تيمم و لباس نجس نماز بخواند؟

ج. تا ممكن است بايد غسل كند و با لباس پاك نماز بخواند.

 

تعويض لباس بعد از جنابت از حرام براى نماز

103. كسى كه بعد از جنابت از حرام لباس ديگرى بپوشد، نماز با آن چه حكمى دارد؟

ج. اشكال ندارد.

 

رسيدن عرق جنب از حرام به بدن ديگرى

104. آيا اگر عرق جنب از حرام در اثر ملاقات به بدن فرد ديگرى برسد، آن فرد ديگر مى ‏تواند با آن نماز بخواند؟

ج. بعداز خشك شدن مى ‏تواند نماز بخواند.

 

كسى كه ادرار يا مدفوع او غير ارادى است

105. كسى كه ادرار و مدفوع او غير ارادى است، با توجه به اين كه هر لحظه امكان خروج ادرار يا مدفوع از او هست و اطراف عورتين و لباس او اكثرا نجس است، چگونه نماز بخواند؟

ج. به مسايل 312 به بعد در رساله به خصوص مسأله 318 رجوع شود.

 

افرادى كه محل خروج مدفوع را با عمل جراحى بسته ‏اند.

106. بيمارانى عمل جراحى روده‏ ى بزرگ انجام داده و محل خروج مدفوع را بسته‏ اند و مدفوع توسط كيسه‏اى جمع‏ آورى مى ‏شود. تكليف اين افراد در موقع نماز چيست؟

ج. خود را تطهير كنند و نماز بخوانند و اگر جايى از ظاهر بدن نجس نمى ‏شود، به همان حال نماز بخوانند.

عدم دسترسى به آب جهت تطهير بدن و لباس

107. ما تعدادى از كارگران معدن هستيم كه از صبح تا غروب آفتاب در معدن مشغول به كاريم. دستشويى ‏هايى كه آن‏جا قرار دارند فاقد آب هستند. بنابراين بدن و لباسمان پاك نيست. بفرماييد تكليف ما نسبت به اداى نماز، چگونه است؟

ج. تا ممكن است بايد آبى براى تطهير پيدا كنيد و اگر ممكن نيست، سعى كنيد لباستان نجس نشود، به اين كه با پارچه‏ اى مخارج بول را خشك كنيد و با همان حال نماز بخوانيد.

 

حكم لباس نمازگزار

108. ترشحاتى كه از كف وضوخانه به لباس مى‏رسد، چه حكمى دارد؟

ج. پاك است.

 

آبى كه هنگام شستن محل بول و غايط به لباس ترشح مى ‏كند

109. گاهى اوقات انسان احتمال مى ‏دهد هنگام شستن محل بول و غايط، آب به لباسش ترشح نموده است، آيا نماز خواندن با آن لباس درست است؟

ج. اشكال ندارد.

 

الكلى كه موقع تزريق استفاده مى ‏شود

110. براى تزريق آمپول، به موضع، كمى الكل مى ‏زنند، آيا موقع نماز بايد اين الكل را بشوييم؟

ج. احتياطا بايد تطهير شود.

 

استفاده كردن از عطرهاى حاوى الكل

111. اگر نمازگزار از عطرهاى حاوى الكل استفاده كرده باشد، مى ‏تواند نماز بخواند؟

ج. احتياط در اجتناب است.

بيرون آوردن لباس نجس هنگام قرائت امام

112. اگر كسى در نماز جماعت (موقعى كه امام حمد و سوره مى ‏خواند) متوجه شود لباسش نجس است و لباس نجس را در حال نماز بيرون بياورد، آن مقدار از نماز كه با لباس نجس خوانده شده چه حكمى دارد؟

ج. بر طبق مسأله‏ ى 675 رساله عمل كند.

 

نماز در جامه ‏ى نجس، به خيال اين كه طاهر است

113. اگر كسى به خيال اين كه جامه ‏ى پاك پوشيده است نماز بخواند و بعد متوجه شود كه لباسش نجس بوده است، آيا نمازش صحيح است؟

ج. اگر جاهل بوده است، اعاده ندارد. به خلاف نسيان و فراموشى نجاست لباس كه بايد در وقت اعاده كند و در خارج از وقت نماز را قضا نمايد (مسأله 673 و 674 رساله)

 

رنگ نجاست

114. اگر روى لباس لكه ‏ى كم‏رنگى از خون حيض باشد كه با چند بار شسته شدن از بين نرود، نماز خواندن با آن لباس چه حكمى دارد؟

ج. اگر صرف رنگ باشد، مانعى ندارد.

 

نجس بودن دست و پاى مصنوعى

115. آيا نجس بودن دست يا پاى مصنوعى خللى به نماز وارد مى ‏كند؟

ج. خللى وارد نمى ‏كند.

 

در آغوش گرفتن بچه ‏اى كه بدن او نجس است در حال نماز

116. اگر مادرى بچه‏ى خود را كه بدن او نجس است در حال نماز در آغوش بگيرد، آيا نمازش اشكال دارد؟

ج. اگر عين نجس در بدن بچه باشد، احوط اجتناب از آن است و اگر عين نجس در او نباشد، بنابر اقوى اشكال ندارد.

 

جوراب و كمربند نجس

117. در رساله هست كه اگر چيزهايى مثل جوراب و كمربند و... نجس شود عيب ندارد. آيا مراد نجس شدن به هر نوع نجاستى است يا فقط خون زخم مى ‏باشد؟

ج. بين نجاسات فرقى در اين جهت نيست.

 

حمل كردن دستمال نجس در هنگام نماز

118. اگر شخصى دستمال كوچكى كه پوشاننده‏ ى عورت نباشد و آغشته به خون‏هاى سه ‏گانه ‏ى زنانه است همراه داشته باشد، آيا نماز خواندن با آن جايز است؟ و اگر آغشته نباشد و فقط به آن خون‏ها نجس شده باشد، چه حكمى دارد؟

ج. معفوّ است اگر متنجّس باشد، به خلاف صورتى كه عين نجس به همراه نمازگزار باشد، كه مورد احتياط است.

 

اگر تعويض لباس نجس موجب ضرر باشد

119. كسى كه لباسش نجس شده و عوض كردن آن ممكن است موجب خونريزى يا ضررى بشود، آيا جايز است با همان لباس نمازش را بخواند؟

ج. اگر تبديل آن ضررى يا حرجى است، اشكال ندارد.

 

نجس بودن ملحفه يا وسايل پزشكى

120. بيمارانى كه ملحفه و لباس و وسايل پزشكى همراهشان نجس است و يا احتمال نجاست در آن‏ها داده مى ‏شود و تعويض آن‏ها نيز برايشان غير ممكن است، نماز خواندن در آن‏ها چه حكمى دارد؟

ج. در فرض سؤال كه ممكن نيست يا حرج شخصى دارد، در آن مقدارى كه ممكن نيست يا حرج دارد، نماز صحيح است، و بقيّه را از تن بيرون آورد، و اين در خصوص لباس است نه زيرانداز يا وسايل كه اشكال ندارد.

 

تذكّر به نجاست لباس نمازگزار

121. اگر همسر انسان ندانسته با لباس نجس نماز بخواند، آيا لازم است به او گفته شود؟

ج. لازم نيست.

 

لباس نجسى كه بعد از شستن هنوز نجس مانده است

122. كسى لباسش را كه نجس بوده شست و يقين به پاك بودن آن كرد، بعد از نماز خواندن با آن فهميد كه پاك نشده، آيا نمازش صحيح است؟

ج. بله، صحيح است.

 

عدم وقت كافى جهت تطهير بدن و لباس نجس

123. اگر بدن و لباس نجس باشد و اگر اقدام به تطهير كنيم نماز قضا مى‏ شود، وظيفه چيست؟

ج. با همان بدن نماز بخواند، ولى اگر ساتر عورت دارد لباس را بيرون آورد و اگر ساتر عورت ندارد با همان لباس و يا به صورت عريان نماز بخواند و احتياطا پس از آن باز نمازش را بخواند.

 

مشكوك بودن نجاست لباس

124. اگر نجس بودن لباس مشكوك باشد، نماز در آن چه حكمى دارد؟

ج. اشكال ندارد.

حداكثر ميزان نجاست بخشيده شده در بدن يا لباس نمازگزار

125. تا چه ميزان نجاست در بدن يا لباس، هنگام نماز اشكال ندارد؟

ج. خون به مقدار كمتر از يك بند انگشت (سر انگشت) استثنا شده است، البته به شرطى كه خون نجس العين ـ مثل سگ و خوك ـ يا دماء الثلاثه ـ مثل حيض ـ نباشد و مواردى ديگر نيز استثنا شده است. (مسايل 712 و بعد آن در رساله)

 

شخصى كه نمى‏داند كدام يك از دو لباسش نجس است

126. شخصى مى ‏داند يكى از دو لباسى كه در اختيار دارد نجس است ولى نمى ‏داند كدام يك نجس و كدام يك پاك مى‏باشد، آيا راه حلى وجود دارد كه او مطمئن شود نمازى كه خوانده صحيح است؟

ج. چنان چه وقت دارد بايد با هر دو لباس نماز بخواند، ولى اگر وقت تنگ است، با هر كدام نماز بخواند كافى است.

 

اندازه‏ى دستمال نجسى كه مى ‏تواند همراه نمازگزار باشد

127. آيا ميزانى براى بزرگى دستمال نجسى كه مى ‏تواند همراه نمازگزار باشد، تعيين شده است يا نه؟

ج. به مقدار كمتر از پوشاننده عورت باشد.

 

عدم وقت كافى جهت غسل و تطهير لباس

128. شخصى نزديك صبح جنب شده و زمانى كه از خواب بيدار مى ‏شود مى ‏بيند وقت غسل و تطهير كردن ندارد، لذا بدل از غسل تيمم مى ‏كند، آيا مى‏تواند با همان لباس نماز به جاى آورد؟

ج. اگر ساتر و پوشاننده عورت پاك دارد، آن لباس نجس را بايد بيرون آورد و در غير اين صورت با همان لباس نماز بخواند و آن نماز را بعدا دوباره احتياطا بخواند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS