فصل ششم : ديه جنايت بر ميّت

فصل ششم : ديه جنايت بر ميّت

ديه قطع سر ميّت

ديه قطع سر مسلمان آزاد يك صد دينار است، و ديه قطع جوارح و اعضاى او به حساب ديه او تعيين مى شود مثل ديه حىّ با ديه اعضاى او. و همچنين نسبت رعايت مى شود در ديه شجاج و جراحات او با ديه خود او كه مذكور شد. و احوط ثبوت ديه در قطع واقع از روى خطأ است؛ و اظهر مساوات با جنين است قبل از ولوج روح، در كفاره.

ديات مترتب بر ميّت صرف در وجوه خير مى شود

و ديات مذكوره كه جنايات آنها بعد از موت مجنى عليه واقع شده ميراث نيست و صرف در وجوه خير براى ميّت مى شود، حتى اگر ميت مملوك است اين ديه مال مالك نخواهد شد. و اگر مديون باشد ميّت و محلى از متروكات براى اداى دين تماما يا بعضا نباشد يا ورثه امتناع نمايند واجب است بنا بر احوط بلكه خالى از وجه نيست اداى ديون از ديه، آن چه كه احتياج به ادا از آن است كه اهمّ از ساير انتفاعات ميت است، و احوط استيذان نايب امام است در غيبت. اگر ميت عبد يا ذمّى بود، عُشر ديه حرّ ذمّى در دوّمى، و عُشر قيمت عبد حىّ در آن [اوّلى] ثابت است.

آن چه به قطع رأس الحاق مى شود

اظهر الحاق جناياتى كه قاتل حىّ است، به قطع رأس ميت [است]؛ چنان چه در جنين كه ميت ملحق به او شده است اختصاصى ندارد؛ و فرقى در ميت بين صغير و كبير و مرد و زن نيست با اراده عُشر ديه از يك صد دينار كه مختلف در زن و مرد. و اللّه العالم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS