عمل دوم حج: وقوف در عرفات

عمل دوم حج: وقوف در عرفات

 645 واجب دوم از واجبات حج تمتّع «وقوف» در «عرفات» است، و از اركان حج محسوب مى شود.

زمان وقوف و انواع آن

الف ـ وقت اختيارى عرفات

646 1 ـ از اول ظهر روز نهم ذى الحجه تا غروب آفتاب ـ بنابر احتياط ـ وقت اختيارى وقوف عرفات محسوب مى شود و افرادى كه عذرى ندارند، بايد در اين زمان در عرفات وقوف نمايند.

647 2 ـ بودن در تمام اين وقت در عرفات اگر چه واجب است لكن تمام آن، ركن محسوب نمى شود، بلكه اگر بودنِ در اين مكان، صدق كند هر چند كم باشد ـ مثلا يك دقيقه ـ براى صحت حج كافى است.

ب ـ وقت اضطرارى عرفات:

648 مقدارى از شب دهم ـ يعنى شب عيد قربان ـ وقت اضطرارى عرفات، محسوب مى شود؛ و افرادى كه به جهت فراموشى يا عذر موجّه ديگر، وقوف اختيارى را درك ننموده اند، بايد اين وقوف را درك نمايند؛ و اگر عمدا اين وقوف را نيز ترك كنند، حج آنها فاسد مى شود هر چند وقوف مشعر را درك نمايند.
نيّت وقوف

649 1 ـ وقوف بايد با نيّت و قصد قربت صورت گيرد و اگر مثلاً در تمام وقت خواب يا بيهوش باشد، كفايت نمى كند ولى اگر مثلاً قبل از آن قدرى وقوف كرده و خوابيده باشد، كفايت مى كند.

650 2 ـ اگر كسى خواست علاوه بر نيّت قلبى بر وقوف، آن را بر زبان آورد مى تواند اين جمله را بگويد: «وقوف مى نمايم در عرفات به نيّت حَجّة الاسلام يا حج مستحبى، قربة إلى اللّه ».

در وقوف طهارت شرط نيست

651 طهارت و امثال آن در وقوف شرط نيست؛ پس اگر شخصى جنب يا حايض هم باشد، وقوف او صحيح است.

وقوف بر جبل الرحمه

652 وقوف بر روى كوه «جبل الرحمه» مكروه است و مستحب است وقوف در پائين كوه از طرف چپ آن نسبت به كسى كه از مكّه معظّمه مى آيد، باشد.

كوچ كردن از عرفات پيش از غروب آفتاب

653 كوچ كردن از عرفات پيش از غروب آفتاب با علم و عمد، حرام است ولى موجب بطلان حج نمى شود؛ و اگر كسى قبل از غروب كوچ نمود، چند حالت دارد:

654 الف ـ اگر عمدا كوچ كرده و پشيمان شده و بازگشته، بنابر احتياط، كفّاره بدهد.

655 ب ـ واگر عمدا كوچ كرده وبازنگشت، بايد يك شتر كفّاره بدهد و ظاهر آن است كه بايد آن را در منى در روز
عيد، نحر كند؛ و اگر نتواند يك شتر بدهد، بايد هجده روز روزه بگيرد و اظهر آن است كه لازم نيست پى در پى باشد.

656 ج ـ و اگر سهوا كوچ كرده، اگر برگشت، چيزى بر او نيست. و اگر به خاطرش نيامد يا حكم را نمى دانست، و بازنگشت نيز بر او چيزى نيست.

657 د ـ اگر كسى سهوا كوچ كرده و متوجه شده و يا جاهل بوده و عالم شده و بازنگشته ـ بنابر احتياط ـ كفّاره اى كه براى فرض عمد ذكر شد با ترتيب ذكر شده، براى او هم ثابت است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS