آياتى از كلام وحى

آياتى از كلام وحى

وَ أَذِّنْ فِي النّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالاً وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ (1)
«و مردم را دعوت عمومى به حج كن تا پياده و سواره بر مركب هاى لاغر از هر راه (به سوى خانه خدا) بيايند».
جَعَلَ اللّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنّاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلائِدَ ذلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الاْءَرْضِ وَ أَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (2)
«خداوند، كعبه بيت الحرام را وسيله اى براى سامان بخشيدن به كار مردم قرارداده و همچنين ماه حرام و قربانيهاى بى نشان و قربانى هاى نشان دار، اينگونه احكام (حساب شده و دقيق) به خاطر آن است كه بدانيد. خداوند آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمين است مى داند و خدا به هر چيزى داناست».
إنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكا وَ هُدًى لِلْعَالَمِينَ فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ مَقامُ إِبْراهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً وَ لِلّهِ عَلَى النّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ (3)
«همانا اولين خانه اى كه در روى زمين براى [عبادت] مردم قرار داده شد همان است كه در مكه است؛ در حالى كه آن خان مبارك و براى جهانيان مايه هدايت است و در آن نشانه هايى روشن (از جمله) مقام ابراهيم وجود دارد، و هر كس داخل آن شود در امان خواهد بود و براى خدا بر عهده مردم است كه آهنگ خانه (او) كنند، البته آنان كه توانائى رفتن به سوى آن را دارند، و هر كس كفر بورزد (و حج را ترك كند به خود زيان رسانيده)، قطعا خداوند از همه جهانيان بى نياز است».
رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الُْمحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الَّثمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ (4)
«پروردگارا من بعضى از فرزندانم را در سرزمين بى آب و علفى در كنار خانه اى كه حرم تو است ساكن ساختم ـ پروردگارا ـ تا نماز بر پاى دارند. بنابراين، قلبهاى گروهى از مردم را متوجه آنها ساز و از ثمرات به آنها روزى ده، شايد آنان شكر تو را بجاى آورند».
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيما(5)
همانا خداوند و فرشتگان او بر پيامبر درود مى فرستند، اى كسانى كه ايمان آورده ايد بر او درود فرستيد و بسى سلام گوييد.
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابا رَحِيما (6)
و اگر آنان كه بر خود ستم كرده بودند در نزد تو مى آمدند و از خداوند طلب بخشايش مى كردند و پيامبر نيز براى آنان طلب مغفرت مى نمود، قطعا مى ديدند كه (خداوند) بسيار بخشنده و مهربان است.
قُل يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (7)
بگو: اى بندگان من كه بر خود ستم روا داشته ايد، از رحمت خداوند مأيوس نباشيد كه او همه گناهان را مى بخشد، همانا او بخشنده و مهربان است.

1 ـ الحج: 27.
2 ـ المائدة: 97.
3 ـ آل عمران:96 و 97.
4 ـ ابراهيم: 37.
5 - احزاب: 56.
6 - نساء: 66.
7 - زمر: 53.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS