نيّت زكات

نيّت زكات

    « 12 » انسان بايد زكات را به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد و اگر غير از زكات ، مال ديگرى هم بر او واجب شده است، در نيت معين كند كه آنچه را مى دهد زكات است، ولى اگر هم زكات مال بر او واجب شده است و هم زكات فطره، لازم نيست موقع ادا كردن، نيت كند كه آنچه را مى دهد زكات مال است، بلكه اگر به نيت « آنچه بر او واجب است » بدهد از هردو كفايت مى كند، و همچنين اگر مثلاً زكات گندم و جو بر او واجب باشد، لازم نيست معين كند چيزى را كه مى دهد زكات گندم است يا جو.

    « 13 » كسى كه زكات چند مال بر او واجب شده اگر مقدارى زكات بدهد و نيت هيچ كدام آنها را نكند، بلكه نيت كند كه « زكات مى دهم » كافى است.

    « 14 » اگر كسى را وكيل كند كه زكات مال او را بدهد، چنانچه وكيل موقع دادن زكات به فقير، از طرف مالك نيت زكات كند، بنابر اظهر كافى است.

    « 15 » اگر مالك يا وكيل او بدون قصد قربت زكات رابه فقير بدهد و پيش از آن كه آن مال از بين برود، خود مالك نيت زكات كند، زكات حساب مى شود.

    « 16 » مسلمانى كه مستبصر ( شيعه ) شد عباداتى كه موافق مذهب خودش انجام داده اعاده ندارد مگر زكات كه بايد آن را به فقير شيعه بدهد ولى اگر از اول آن را به فقير شيعه و با قصد قربت داده باشد، اعاده ندارد.

    « 17 » در حال غيبت نبايد به كسانى كه منصب امام را غصب كرده اند زكات داد، ولى دادن زكات به مجتهد جامع الشرايط بنا بر اقوى مثل دادن زكات به امام معصوم عليه السلام است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS