نماز آيات

« نماز آيات »

    « 272 » نماز آيات كه دستور آن بعدا گفته خواهد شد به واسطه چهار چيز واجب مى شود :

    1 و 2 ـ گرفتن خورشيد و گرفتن ماه، اگر چه مقدار كمى از آنها گرفته شود و كسى هم از آن نترسد .

    3 ـ زلزله، اگر چه كسى هم نترسد.

    4 ـ رعد و برق، بادهاى سياه و سرخ و صيحه ترسناك و مانند اينها از چيزهايى كه از آيات آسمانى و زمينى بوده و موجب ترس بيشتر مردم مى شود بنا بر اظهر.

    « 273 » اگر از چيزهايى كه نماز آيات براى آنها واجب است بيشتر از يكى اتفاق بيفتد، انسان بايد براى هريك از آنها يك نماز آيات بخواند، مثلاً اگر خورشيد بگيرد و زلزله هم بشود، بايد دو نماز آيات بخواند.

    « 274 » چيزهايى كه نماز آيات براى آنها واجب است، در هرجايى اتفاق بيفتد، فقط مردم همان جا بايد نماز آيات بخوانند و بر مردم جاهاى ديگر واجب نيست، اگر چه از توابع يكديگر و به يك اسم معروف باشند.

    « 275 » از وقتى كه خورشيد يا ماه شروع به گرفتن مى كند، انسان بايد نماز آيات را بخواند و بايد به قدرى تأخير نيندازد كه شروع به باز شدن كند.

    « 276 » اگر خواندن نماز آيات را به قدرى تأخير بيندازد كه خورشيد يا ماه شروع به باز شدن كند، بنا بر احتياط واجب بايد نيت ادا و قضا نكند ولى اگر بعد از باز شدن تمام آن نماز بخواند بايد نيت قضا نمايد.

    « 277 » اگر مدت گرفتن خورشيد يا ماه بيشتر از خواندن يك ركعت باشد ولى

انسان نماز را نخواند، تا وقتى كه به اندازه خواندن يك ركعت به وقتِ بازشدن مانده باشد، بايد نيت ادا كند.

    « 1 » موقعى كه زلزله و رعد و برق و مانند اينها اتفاق مى افتد، انسان بايد فورا نماز آيات را بخواند و اگر نخواند معصيت كرده و تا آخر عمر بر او واجب است و هروقت بخواند ادا است.

    « 2 » اگر بعد از باز شدن خورشيد يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده، بايد قضاى نماز آيات را بخواند، ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر او واجب نيست.

    « 3 » اگر عده اى بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است، چنانچه انسان از گفته آنان يقين پيدا نكند و نماز آيات نخواند و بعد معلوم شود راست گفته اند و يا اين كه دو نفر كه عادل بودن آنها معلوم نيست شهادت بدهند و عادل بودن آنها ثابت نشود و انسان نماز آيات نخواند و بعد معلوم شود كه عادل بوده اند، در صورتى كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد، بايد نماز آيات را بخواند. بلكه اگر معلوم شود كه مقدارى از آن گرفته، احتياط در آن است كه نماز آيات را بخواند.

    « 4 » اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات نيز بر انسان واجب شود، چنانچه براى هردو نماز وقت دارد، هركدام را اول بخواند اشكال ندارد، و اگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد، بايد اول آن را بخواند، و اگر وقت هردو تنگ باشد، بايد اول نماز يوميه را بخواند.

    « 5 » اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است، چنانچه وقت نماز يوميه تنگ نباشد، بايد آن را بشكند و اول نماز آيات، بعد نماز يوميه را بجا آورد، و اگر وقت نماز يوميه هم تنگ باشد، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند.

    « 6 » اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است، بايد نماز آيات را رها كند و مشغول نماز يوميه شود و بعد از آن كه نماز را تمام كرد، پيش از انجام كارى كه نماز را به هم بزند، بقيه نماز آيات را از همان جا كه رها كرده بخواند.

 

دستور نماز آيات

    « 7 » نماز آيات دو ركعت است و در هرركعت پنج ركوع دارد و دستور آن ، اين است كه انسان بعد از نيت، تكبير بگويد و يك حمد و يك سوره تمام بخواند و به ركوع رود و سر از ركوع بردارد، دوباره يك حمد و يك سوره بخواند، باز به ركوع رود تا پنج مرتبه و بعد از بلند شدن از ركوع پنجم دو سجده نمايد و برخيزد و ركعت دوم را هم مثل ركعت اول بجا آورد و تشهد بخواند و سلام دهد.

    « 8 » در نماز آيات ممكن است انسان بعد از نيت و تكبير و خواندن حمد، آيه هاى يك سوره را پنج قسمت كند و يك آيه يا بيشتر از آن را بخواند و به ركوع رود و سر بردارد و بدون اين كه حمد بخواند، قسمت دوم از همان سوره را بخواند و به ركوع رود و همين طور تا پيش از ركوع پنجم سوره را تمام نمايد، مثلاً به قصد سوره توحيد، « بِسْمِ اللّه  الرَّحْمنِ الرَّحيم » بگويد و به ركوع رود، بعد بايستد و بگويد : « قُلْ هُوَ اللّه  اَحَدٌ » دوباره به ركوع رود و بعد از ركوع بايستد و بگويد : « اَللّه  الصَّمَدُ » باز به ركوع رود و بايستد و بگويد : « لَمْ يَلِدْ و لَمْ يوُلَدْ » و به ركوع برود و باز هم سر بردارد و بگويد : « وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوا اَحَد » و بعد از آن به ركوع پنجم رود و بعد از سر برداشتن، دو سجده كند و ركعت دوم را هم مثل ركعت اول بجا آورد و بعد از سجده دوم تشهد بخواند و نماز را سلام دهد.

    « 9 » اگر در يك ركعت از نماز آيات، پنج مرتبه حمد و سوره بخواند و در ركعت ديگر يك حمد بخواند و سوره را پنج قسمت كند مانعى ندارد.

    « 10 » چيزهايى كه در نماز يوميه واجب و مستحب است، در نماز آيات هم واجب و مستحب مى باشد ولى در نماز آيات مستحب است به جاى اذان و اقامه سه مرتبه به قصد اميد ثواب بگويند : « اَلصَّلاة » ، و مستحب است نماز آيات را به جماعت بخوانند و در اين صورت مثل نمازهاى يوميه قرائت هاى نماز را امام مى خواند و مستحب است قرائت اين نماز را، حتى در آفتاب گرفتگى بلند بخوانند.

    « 11 » مستحب است بعد از ركوع پنجم و دهم بگويد: « سَمِعَ اللّه  لِمَنْ حَمِدَه » ، و نيز قبل از هر ركوع و بعد از آن تكبير بگويد ولى بعد از ركوع پنجم و دهم گفتن تكبير مستحب نيست.

    « 12 » مستحب است پيش از ركوع دوم، چهارم، ششم، هشتم و دهم قنوت بخواند و اگر فقط يك قنوت پيش از ركوع دهم و يا دو قنوت پيش از ركوع پنجم و دهم بخواند كافى است .

    « 13 » اگر شك كند كه در ركوع آخر ركعت اول است يا در ركوع اول ركعت دوم و فكرش به جايى نرسد، نماز باطل است، ولى اگر مثلاً شك كند كه چهار ركوع كرده يا پنج ركوع، چنانچه هنوز به سجده نرفته بايد ركوعى را كه شك دارد بجا آورده يا نه ، بجا آورد و اگر به سجده رفته به شك خود اعتنا نكند .

    « 14 » هريك از ركوع هاى نماز آيات ركن است كه اگر عمدا يا اشتباها كم يا زياد شود نماز باطل است، و اگر در نماز آيات شك كند كه چند ركعت خوانده و فكرش به جايى نرسد، نمازش باطل است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS