احكام تخلّى

« احكام تخلّى »
    « 62 » واجب است انسان وقت تخلى و مواقع ديگر، عورت خود را از كسانى كه مكلفند، اگر چه مثل خواهر و مادر با او محرم باشند ، و همچنين از ديوانه و بچه هاى مميّز كه خوب و بد را مى فهمند بپوشاند ؛ ولى زن و شوهر لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند .
    « 63 » لازم نيست با چيز مخصوصى عورت خود را بپوشاند ، بلكه در غير نماز با دست هم اگر آن را بپوشاند كافى است .
    « 64 » موقع تخلى بايد طرف جلوى بدن ، يعنى شكم و سينه ، رو به قبله و پشت به قبله نباشد .
    « 65 » بنا بر احتياط نبايد موقع تخلى طرف جلو بدن رو به قبله يا پشت به قبله باشد ، هرچند عورت را از قبله بگرداند . و اگر جلو بدن او رو به قبله يا پشت به قبله نباشد، احتياط واجب آن است كه عورت را هم رو به قبله يا پشت به قبله ننمايد.
    « 66 » در موقع تطهير مخرج بول و غائط ، رو به قبله و پشت به قبله بودن اشكال ندارد . ولى اگر در موقع استبراء ، بول از مخرج بيرون آيد يا اينكه بداند بول يا آب مشكوكى در حال استبراء خارج خواهد شد ، در اين حال رو به قبله و پشت به قبله بودن، حرام است.
    « 67 » اگر براى آن كه نامحرم او را نبيند ناچار شود رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند ، بايد رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند. و نيز اگر از جهت ديگر ناچار باشد كه رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند مانعى ندارد .
    « 68 » احتياط واجب آن است كه بچه را در وقت تخلى رو به قبله يا پشت به قبله ننشانند ، ولى اگر خود بچه بنشيند جلوگيرى از او واجب نيست .
    « 69 » تخلى در چهار مكان حرام است :
    1 ـ در كوچه هاى بن بست، در صورتى كه صاحبانش اجازه نداده باشند .
    2 ـ در ملك كسى كه اجازه تخلى نداده است.
    3 ـ در جايى كه براى عده مخصوصى وقف شده است، مثل بعضى از مدرسه ها.
    4 ـ روى قبر مؤمنين يا ساير مقامات مقدسه دينى ومذهبى، در صورتى كه بى احترامى به آنان باشد.
    « 70 » در سه صورت مخرج غائط فقط با آب پاك مى شود:
    1 ـ با غائط نجاست ديگرى مثل خون بيرون آمده باشد.
    2 ـ نجاستى از خارج به مخرج غائط رسيده باشد.
    3 ـ اطراف مخرج بيشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد .
    در غير اين سه صورت مى شود مخرج را با آب شست و يا به دستورى كه بعدا گفته مى شود با پارچه و سنگ و مانند اينها پاك كرد ، اگر چه شستن با آب بهتر است .
    « 71 » مخرج بول با غير آب پاك نمى شود ، و اگر بعد از برطرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافى است . ولى كسانى كه بولشان از غير مجراى طبيعى مى آيد و يا اينكه از مخرج طبيعى مى آيد ولى از محلى كه معمولاً نجس مى شود به جاهاى ديگر نيز برسد ، احتياط واجب آن است كه بعد از برطرف شدن بول دو مرتبه بشويند . و زن نيز حكم مرد را دارد .
    « 72 » اگر مخرج غائط را با آب بشويند ، بايد چيزى از غائط در آن نماند ، ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد . و اگر در دفعه اول طورى شسته شود كه ذره اى از غائط در آن نماند ، دوباره شستن لازم نيست .
    « 73 » هرگاه با سنگ و كلوخ و مانند اينها ، غائط را از مخرج با شرايطى كه ذكر مى شود ، برطرف كنند ، بنا بر اظهر مخرج پاك مى شود و نماز خواندن مانعى ندارد و چنانچه چيزى هم به آن برسد ، نجس نمى شود و ذره هاى كوچك و لُزوجت محل ، اشكال ندارد مگر اينكه آن مقدارى كه معمولاً به وسيله سنگ و كهنه از بين مى رود باقى بماند .

    « 74 » لازم نيست با سه سنگ يا سه پارچه مخرج را پاك كنند بلكه با اطراف يك سنگ يا يك پارچه هم كافى است، بلكه اگر با يك مرتبه هم غائط برطرف شد كفايت مى كند ، و اگر با سرگين يا استخوان پاك كنند بنا بر اظهر پاك مى شود .
    « 75 » پاك كردن مخرج غائط با چيزهاى مقدس كه احترام آنها لازم است مانند كاغذى كه اسم خدا يا پيامبران بر آن نوشته شده حرام است و ممكن است در صورت علم و عمد موجب كفر شود كه در اين صورت به سبب كافر شدن تمام بدن نجس مى شود . ولى در صورت عدم علم و عمد، يا غفلت يا خوانا نبودن نوشته ، اظهر حصول طهارت است .
    « 76 » اگر شك كند مخرج را تطهير كرده يا نه، اگر چه هميشه بعد از بول يا غائط فورا تطهير مى كرده ، احتياط واجب آن است كه خود را تطهير نمايد .
    « 77 » اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز ، مخرج را تطهير كرده يا نه ، نمازى كه خوانده صحيح است ، ولى براى نمازهاى بعد بايد تطهير كند .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS