سيّد رضى و سيّد مرتضى از تُحَف شيعه

به سيّد مرتضى ـ رحمه ‏اللّه‏ ـ «أبُو الثَّمانين» گفته ‏اند؛ زيرا هشتاد هزار جلد كتاب در كتابخانه ‏اش بوده، و چه بسا خيلى از آن‏ها از تصانيف خود ايشان بوده است، و هشتاد قريه ملك داشته، و عمر شريفش هم از هشتاد گذشته بود.

 از كجا تا به كجا مى‏رفته و نماز را تمام مى‏ خوانده است؛ زيرا در اين مدّت در ضياع( زمين‏ها. ) و املاك خود بوده است! و از مال خود ماهى دوازده مثقال طلا به شيخ طوسى ـ رحمه‏اللّه‏ ـ و هشت مثقال به قاضى ابن برّاج ـ رحمه ‏اللّه‏ ـ مى‏ داد و خدا مى‏ داند كه به كسان ديگر چه قدر مصرف مى‏ نموده!

لكن عامّه با او خوب نيستند، البتّه اهل علمشان معلوم نيست با او بد باشند، چون تقيّه مى‏ كرده و محترم بوده، به حدىّ كه وقتى بلايى بر سر خليفه ‏ى وقت مى ‏آمد به خانه‏ ى ايشان پناه مى‏ برد! بالاخره هر دو برادر (سيّد مرتضى و سيّد رضىّ ـ رحمهمااللّه‏ ـ ) از تحفه ‏هاى اماميه، و از بركات و تلامذه‏ ى شيخ مفيد ـ رحمه ‏اللّه‏ ـ بودند.

 هم چنين شيخ طوسى ـ رحمه‏ اللّه‏ ـ كه شاگرد آن‏ها و نيز پنج سال شاگرد شيخ مفيد بوده و ايشان را نيز درك كرده است و همگى «مَعادِنُ كَمَعادِنِ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ.»(1 )؛ (معدن‏هايى چون معدن‏هاى طلا و نقره.) بودند.

 

 

 

 

 

1.كافى، ج 8، ص 177؛ بحارالانوار، ج 58، ص 65 و 106؛ 649، ص 121.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS