سيّد رضى و سيّد مرتضى ـ قدس سره ـ از تُحَف شيعه

به سيّد مرتضى ـ رحمه اللّه  ـ «أبُو الثَّمانين» گفته اند؛ زيرا هشتاد هزار جلد كتاب در كتابخانه اش بوده، و چه بسا خيلى از آن ها از تصانيف خود ايشان بوده است، و هشتاد قريه ملك داشته، و عمر شريفش هم از هشتاد گذشته بود. از كجا تا به كجا مى رفته و نماز را تمام مى خوانده است؛ زيرا در اين مدّت در ضياع( زمين ها. ) و املاك خود بوده است! و از مال خود ماهى دوازده مثقال طلا به شيخ طوسى ـ رحمه اللّه  ـ و هشت مثقال به قاضى ابن برّاج ـ رحمه اللّه  ـ مى داد و خدا مى داند كه به كسان ديگر چه قدرمصرف مى نموده! لكن عامّه با او خوب نيستند، البتّه اهل علمشان معلوم نيست با او بد باشند، چون تقيّه مى كرده و محترم بوده، به حدىّ كه وقتى بلايى بر سر خليفه ى وقت مى آمد به خانه ى ايشان پناه مى برد!

بالاخره هر دو برادر (سيّد مرتضى و سيّد رضىّ ـ رحمهمااللّه  ـ ) از تحفه هاى اماميه، و از بركات و تلامذه ى شيخ مفيد ـ رحمه اللّه  ـ بودند. هم چنين شيخ طوسى ـ رحمه اللّه  ـ كه شاگرد آن ها و نيز پنج سال شاگرد شيخ مفيد بوده و ايشان را نيز درك كرده است و همگى «مَعادِنُ كَمَعادِنِ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ.»(كافى، ج 8، ص 177؛ بحارالانوار، ج 58، ص 65 و 106؛ 649، ص 121. )؛ (معدن هايى چون معدن هاى طلا و نقره.)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

RSS